Adżanta (hindi: अजिंठा लेणी ) – grupa wzgórz w stanie Maharasztra, na terenie dawnego księstwa Hajderabadu. W ich zboczach, nad doliną rzeki Waghory, wykutych jest 30 pieczar z unikalnymi malowidłami o tematyce buddyjskiej. Cztery groty to ćajtje – miejsca kultu, zaś pozostałe to wihary – miejsca zamieszkania i gromadzenia się mnichów.

Groty powstały między II wiekiem p.n.e. a VII wiekiem n.e. Wiele z nich wykuto za czasów Guptów. Część grot nie została ukończona, prawdopodobnie z uwagi na brak funduszy związany z zanikiem buddyzmu na półwyspie dekańskim. Groty zostały odkryte w 1839 przez grupę angielskich myśliwych. Zespół grot w Adżancie znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Trzeba było opuścić Mumbai i przetransportować się do Aurangabadu. Bilety kupiliśmy w kasie dla forinersów na Victorii. Nie mogliśmy liczyć na wygody, bo lepszą klasę trzeba rezerwować z przynajmniej tygodniowym wyprzedzeniem. Nam pozostał tylko wagon CC (Chair Class), który daje gwarancję, że znajdzie się dla nas miejsce w pociągu. W zamian dostajemy oczywiście bezpośredni kontakt z Indianami. A to bezcenne.

Elura (Ellora) – stanowisko archeologiczne w Indiach w stanie Maharasztra znane dzięki unikalnemu zespołowi trzydziestu czterech wykutych w bazaltowej skale świątyń.  Siedemnaście z nich to świątynie hinduskie (600- 900 n.e.), dwanaście buddyjskie (400-800 n.e.), a pięć to świątynie dźinijskie (800-1000 n.e.).